Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012

Κατασκευή χαρταετού

Τι θα χρειαστείς
3  καλάμια ή ελαφρά πηχάκια από ξύλο, περίπου 80 εκατοστά το καθένα
κόλλες χρωματιστές
γερό σπάγκο
λεπτό σύρμα κόλλα ή αλευρόκολλα
 χρωματιστά χαρτιά κομμένα σε λωρίδες για την ουρά

Ξεκινάς κάνοντας στα άκρα από κάθε πηχάκι κάνουμε δύο μικρές εγκοπές.
Δένεις γερά μεταξύ τους τα τρία πηχάκια από την μέση με τον σπάγκο, και αφήνεις περίπου μισό μέτρο ακόμα να κρέμεται.
Στην άκρη από το ένα πηχάκι στερεώνεις γερά το σύρμα, και το περνάς περιμετρικά γύρω από τον σκελετό του χαρταετού, κάνοντάς το μια στροφή σε κάθε πηχάκι, εκεί που έχεις κάνει την εγκοπή. Φρόντισε όπως θα γυρίζεις το σύρμα, οι αποστάσεις μεταξύ των άκρων από τα πηχάκια να διατηρούνται σταθερές, έτσι ώστε στο τέλος να έχεις ένα κανονικό εξάγωνο.
Ακούμπησε το σκελετό πάνω στο χαρτόνι ή το πλαστικό, και το κόψε γύρω – γύρω του, αφήνοντας ένα περιθώριο 3-5 εκατοστών. Σε αυτό το σημείο, μπορείς ν’ αφήσεις την φαντασία σου ελεύθερη και να διακοσμήσεις την επιφάνεια του χαρτονιού όπως σου αρέσει, έτσι ώστε να έχεις ένα μοναδικό χαρταετό.
Κατόπιν ξαναβάλε τον σκελετό πάνω στο χαρτόνι ή το πλαστικό, γύρισε τα περιθώρια προς τα μέσα και κόλλησέ τα με κολλητική ταινία. Σε δυο άκρα στερέωσε σπάγκο, για να δέσεις στην μέση του την ουρά. Η ουρά πρέπει να είναι 3-4 φορές μακρύτερη από το μήκος του αετού, έτσι ώστε να έχει σταθερότητα όταν πετάει.

Την ουρά μπορείς να την κατασκευάσεις, από λωρίδες που θα έχεις κόψει από εφημερίδες ή χρωματιστά χαρτιά, τα οποία θα δέσεις στον σπάγκο σε απόσταση περίπου 15-20 εκατοστών το ένα από το άλλο. Στα αντίθετα άκρα από αυτά που έδεσες την ουρά, δένεις τα ζύγια. Εδώ πρέπει να προσέξεις λίγο παραπάνω. Όλη η επιτυχία για το πέταγμα του αετού, βρίσκεται στα ζύγια του. Τα ζύγια, είναι δυο κομμάτια σπάγκος δεμένος στο άκρα, που το καθένα ενώνεται με τον σπάγκο που άφησες να κρέμεται από το κέντρο του χαρταετού. Τα ζύγια πρέπει να σχηματίζουν ένα ισοσκελές τρίγωνο. Στο σημείο της ένωσης δέσε ένα γερό σπάγκο, την καλούμπα. Άσε να φυσήξει λίγο, πάρα φόρα με κόντρα τον αέρα και στείλε τον όσο πιο ψηλά μπορείς…

Αφού τα έμαθες όλα αυτά και τα έχεις κάνει στην εντέλεια, ήρθε η ώρα να τον σηκώσεις όλο υπερηφάνεια κι ενθουσιασμό, λες και πρόκειται να πιλοτάρεις Boeing. Προσπαθείς να τον σηκώσεις, προσπαθείς, τίποτα. Γιατί άραγε δε σου ...σηκώνεται;

Πρόβλημα 1: Ο αετός δεν πετάει, τρέμει ή κάνει μεγάλους κύκλους και πέφτει κάτω:

Πιθανές λύσεις:
Πρόσθεσε ουρά.
Κούνησε τα ζύγια για να αλλάξεις τη γωνία του αέρα.
Ο αέρας είναι πολύ δυνατός.

Πρόβλημα 2. Ο αετός κοντράρει καλά στον αέρα αλλά ανεβαίνει με δυσκολία:

Πιθανές λύσεις:
Κούνησε τα ζύγια ώστε να αλλάξεις τη γωνία του αέρα.
Αφαίρεσε ουρά.
Περίμενε να φυσήξει δυνατότερος αέρας.

Και βέβαια δεν ξεχνάμε ποτέ ότι:
Αποφεύγουμε να πετάμε χαρταετό κοντά σε σπίτια ή σε δρόμους γιατί μπορεί να "τρακάρει" σε καμιά κολώνα .
Δεν πετάμε χαρταετό κοντά σε δέντρα
Αποφεύγουμε τα ηλεκτροφόρα καλώδια ­ γιατί υπάρχει μεγάλος κίνδυνος ηλεκτροπληξίας.


Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

Η αναγκαιότητα των μαθηματικών στη φιλοσοφία, κατά τον Πλάτωνα.

Η Επίδραση των Μαθηματικών στον Πλάτωνα.
Τα μαθηματικά και η φιλοσοφία γεννήθηκαν στην αρχαία Ελλάδα, ως αποτέλεσμα της αγάπης των αρχαίων ελλήνων στην ακριβολόγηση και την απόδειξη. Υπάρχει στενή σχέση μεταξύ φιλοσοφίας και μαθηματικών.
“Ο Πλάτων θεώρησε τα Μαθηματικά όχι σαν μια εξιδανίκευση ορισμένων πλευρών του εμπειρικού κόσμου από τους Μαθηματικούς, αλλά σαν την περιγραφή ενός μέρους της πραγματικότητας.”
Μπορούμε να ισχυριστούμε ότι: α) Ο Πλάτωνας, που τόνισε την σχέση μεταξύ Μαθηματικών και Φιλοσοφίας, θεωρούσε τα Μαθηματικά σαν προπαρασκευαστικό μάθημα για την Φιλοσοφία. β) Υπάρχουν πολλές ομοιότητες μεταξύ Φιλοσοφίας και Μαθηματικών. Για παράδειγμα, είναι οι δύο πιο αφηρημένες επιστήμες, καθώς επίσης και στις δύο αυτές επιστήμες, η ορθολογικότητα παίζει κυρίαρχο ρόλο. γ) Η αναζήτηση της αλήθειας δια μέσου της επιστημονικής έρευνας αναπόφευκτα γεννά όλο και πιο βαθιά και πολυσύνθετα ερωτήματα, που με την σειρά τους οδηγούν στην τάση για μια ενοποιημένη αντιμετώπισή τους και κατά συνέπεια στην φιλοσοφία.
Ο θαυμασμός του Πλάτωνα για τα συναρπαστικά επιτεύγματα των μαθηματικών είναι προφανής, ακόμα και στον περιστασιακό αναγνώστη των διαλόγων. O Πλάτωνας «μπορούσε να συναναστρέφεται με άνεση στην Ακαδημία τους καλύτερους μαθηματικούς της εποχής του συμμεριζόμενος και ενθαρρύνοντας τον ενθουσιασμό τους για τη δουλειά τους». Σήμερα είναι παραδεκτό πως τα Στοιχεία του Ευκλείδη είναι το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας που ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της ζωής του Πλάτωνα. Μερικοί πρόσφατοι μελετητές έχουν εστιάσει τη προσοχή τους στην επιρροή της εξέλιξης των μαθηματικών στη φιλοσοφία του Πλάτωνα. Ο Πλάτωνας πιστεύει ότι τα μαθηματικά «είναι καθολικά χρήσιμα σε όλες τις τέχνες και σε κάθε μορφή γνώσης και διανοητικής λειτουργίας – το πρώτο πράγμα που πρέπει κανείς να μάθει». Σημειώνει ο Πλάτωνας, ότι για να μάθει κανείς μαθηματικά χρειάζονται εντατικές και παρατεταμένες σπουδές, μια πρόχειρη εξοικείωση με αυτά δεν είναι καθόλου αρκετή. Κατά συνέπεια, ο Πλάτωνας συνειδητοποίησε ότι τα Μαθηματικά όντα είναι το κατ’ εξοχήν πραγματικό ερέθισμα της διανόησης μας για πνευματικές δραστηριότητες, ενώ η αλήθεια της ύπαρξης τους είναι αποτέλεσμα του διαχρονικού και σταθερού χαρακτήρα τους, συνεπώς για τον Πλάτωνα χρειαζόταν κανείς εντατικές και μακροχρόνιες σπουδές για οποιαδήποτε «μορφή γνώσης και διανοητικής λειτουργίας».Τα μαθηματικά «αποσπούν την ψυχή από τον κόσμο της αλλαγής στην πραγματικότητα». «Ξυπνά με φυσικό τρόπο τη δύναμη της σκέψης… να μας αποσπάσει από την πραγματικότητα» -τουλάχιστον για τις λίγες ψυχές που είναι ικανές για μια τέτοια άνοδο.
Η διαφοροποίηση του Πλάτωνα από τον δάσκαλο του είναι κατανοητή, εάν όχι αξιοθαύμαστη. Ο Σωκράτης δεν έδινε αξία στα μαθηματικά, ενώ ο Πλάτωνας έβλεπε τα μαθηματικά ως μια πύλη στον κόσμο του Είναι, μια πύλη την οποία πρέπει κανείς να περάσει εάν θέλει να έχει κάποια ελπίδα να καταλάβει οτιδήποτε πραγματικό. Τα μαθηματικά, η προϋπόθεση της φιλοσοφικής μελέτης, απαιτούν μια μεγάλη περίοδο εντατικών σπουδών.
Η γοητεία που ασκούσαν τα μαθηματικά στον Πλάτωνα ίσως να ήταν υπεύθυνη για την αντιπάθεια του για την υποθετική και υποκείμενη σε λάθη σωκρατική μεθοδολογία. Η αναγκαιότητα της αλήθειας των σωστών μαθηματικών προτάσεων οφείλεται στο ότι περιγράφουν αναλλοίωτες δομικές σχέσεις ενός σύμπαντος αναλλοίωτων αντικειμένων. Ο μαθηματικός, για τον Πλάτωνα , δεν εφευρίσκει νέες μαθηματικές αλήθειες, οι αλήθειες αυτές δεν εξαρτώνται από τη δυνατότητα ή μη του μαθηματικού να τις συλλάβει, αυτές υπάρχουν ανεξάρτητα απ’ αυτόν και αναμένουν υπομονετικά τον εξερευνητή τους, αποδέχεται την ύπαρξη των μαθηματικών ανεξάρτητα από την ανθρώπινη διανόηση ,η σχέση μαθηματικών και αισθητού κόσμου δεν είναι αυτονόητη. Υπάρχουν ανεξάρτητα από αυτόν και ο μαθηματικός τις ανακαλύπτει, όπως ο αστρονόμος ανακαλύπτει για πρώτη φορά ένα άγνωστο άστρο.

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

Γιγάντιος «τυφώνας» βιντεοσκοπήθηκε για πρώτη φορά στην επιφάνεια του Ήλιου


Το SDO έχει στείλει στη Γη εντυπωσιακές εικόνες από τον Ήλιο (φωτ.αρχείου)
Το SDO έχει στείλει στη Γη εντυπωσιακές εικόνες από τον Ήλιο (φωτ.αρχείου)   
Ουάσινγκτον
Το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής (SDO), ένας δορυφόρος της NASA που κρατά τα μάτια του μονίμως στραμμένα στον Ήλιο, βιντεοσκόπησε για πρώτη φορά μια γιγάντια «δίνη», αρκετά μεγάλη ώστε να χωράει να καταπιεί τη Γη.

Το βίντεο δείχνει μια «ηλιακή προεξοχή», όπως ονομάζεται επιστημονικά το φαινόμενο, και καλύπτει διάστημα 30 ωρών από τις 7 έως τις 8 Φεβρουαρίου.


Σκοτεινά σύννεφα πλάσματος (υπέρθερμου, ιονισμένου αερίου), με πλάτος εκατοντάδων χιλιάδων χιλιομέτρων, διακρίνονται να κινούνται μπρος και πίσω και να περιδινούνται γύρω από ένα κεντρικό σημείο, με ριπές που φτάνουν τα 480.000 χιλιόμετρα την ώρα.


Ο «τυφώνας» είναι σκοτεινός επειδή έχει θερμοκρασία μόλις 8.300 βαθμών Κελσίου, πολύ χαμηλότερη από ό,τι η υπόλοιπη ατμόσφαιρα του Ήλιου, η οποία φτάνει τους δύο εκατομμύρια βαθμούς.


Το φαινόμενο μπορεί να θυμίζει τους γήινους τυφώνες, στην πραγματικότητα όμως προκαλείται από εντελώς διαφορετικό μηχανισμό.


Οι λεπτομέρειες παραμένουν ακόμα και σήμερα άγνωστες, ωστόσο οι αστροφυσικοί πιστεύουν ότι οι ηλιακές προεξοχές προκαλούνται από τοπικές ανωμαλίες του ηλιακού μαγνητικού πεδίου. Γιγάντιες μάζες πλάσματος παγιδεύονται ανάμεσα σε ανταγωνιστικές  μαγνητικές δυνάμεις και κινούνται κατά μήκος των γραμμών του μαγνητικού πεδίου.


Οι ηλιακές αυτές προεξοχές είναι γνωστές και δεκαετίες -ενδείξεις για την εμφάνισή τους στο ηλιακό στέμμα είχαν συγκεντρωθεί τη δεκαετία του 1990 από τον δορυφόρο SOHO της NASA και της ESA (της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος).


Όμως η βιντεοσκόπησή τους σε υψηλή ανάλυση ήταν αδύνατη μέχρι την εκτόξευση του SDO το 2010.


Οι κάμερες του δορυφόρου παρακολουθούν την ηλιακή δραστηριότητα σε πολλά μήκη κύματος. Το συγκεκριμένο βίντεο καταγράφηκε στο άκρο της περιοχής του υπεριώδους.

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

ΜΙΣΟ ΓΡΑΝΑΖΙ ΞΑΝΑΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ


Η ΕΠΑΝΕΥΡΕΣΗ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΑΡΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΗ


Η αναπαλαίωση του γραναζιού που ανακαλύφθηκε στην Όλβια το 2006 από την αρχαιολογική υπηρεσία, η οποία το τοποθέτησε χρονολογικά ανάμεσα στα τέλη του 3ου και τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. αποτέλεσε μια σημαντική έκπληξη: Τα δόντια παρουσιάζουν μια ιδιαίτερη καμπύλη που τα κάνουν εξαιρετικά όμοια με τα μαθηματικώς τέλεια, σύγχρονα γρανάζια. Επίσης η ασυνήθιστη σύνθεση του κράματος (ορείχαλκος) ήταν αναπάντεχη. Τα γρανάζια παρόλο που κατασκευάστηκαν πριν από κάθε άλλο γνωστό σε μας μηχανισμό, είναι πολύ πιο ανεπτυγμένα επιστημονικά. Λαμβανομένης υπ' όψιν της τέλειας συμφωνίας μεταξύ των επιστημονικών τεκμηρίων και των ιστορικών, λογοτεχνικών και αρχαιολογικών συμπερασμάτων, δεν είναι παράτολμο να συμπεράνουμε ότι το "κομμάτι" της Όλβιας αποτελεί τμήμα του Πλανητάριου του Αρχιμήδη.

Το Γρανάζι της Σαρδηνίας με εμφανή την καμπυλότητα οδόντωσης. Η εντυπωσιακή ομοιότητά του σε σχήμα και διαστάσεις με τα γρανάζια της σύγχρονης Τεχνολογίας έγινε ....αντιληπτή μετά την αποκατάσταση και την ακριβή γραφική αναπαράστασή του στον υπολογιστή. (Φωτογραφία, σχέδιο: Τζιοβάννι Παστόρε.) 

Κατασκευάστηκε τον γ΄ αι. π.Χ. στην Κάτω Ιταλία.

Είναι ανώτερης τεχνολογίας του Υπολογιστή των Αντικυθήρων
και εφάμιλλο των γραναζιών της σύγχρονης Μηχανολογίας.     

  Προτού προλάβει καλά-καλά να συνέλθει η επιστημονική κοινότητα από τις εκπλήξεις, που επεφύλασσε η μελέτη του Υπολογιστή των Αντικυθήρων, ήρθε αντιμέτωπη με μία νέα απρόσμενη και πολύ μεγαλύτερη έκπληξη.

 Το προφίλ των οδόντων του τεμαχίου του γραναζιού του γ΄ αι. π.Χ., το οποίο ανακαλύφθηκε προ τριετίας στην πόλη Ολβία της Σαρδηνίας, μετά την αποκατάστασή του αποδείχθηκε, ότι δεν είναι τριγωνικό, όπως του Υπολογιστή των Αντικυθήρων, αλλά καμπύλο, πανομοιότυπο κι εφάμιλλης τεχνολογίας με τα γρανάζια της σύγχρονης Μηχανολογίας.

  Αν και το Γρανάζι της Σαρδηνίας προηγείται χρονικά σχεδόν δύο αιώνες του Υπολογιστή των Αντικυθήρων και πολλούς αιώνες όλων των άλλων μεταγενέστερων μηχανισμών (όλοι τους διαθέτουν τριγωνικούς οδόντες), λόγω του εξελιγμένου μαθηματικά καμπύλου προφίλ της οδόντωσής του παρουσιάζει πολύ καλύτερες ιδιότητες, βέλτιστη ποιότητα εμπλοκής, καλύτερη σχέση μετάδοσης κ.λπ..





Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012

4 ίσα μέρη

Το παρακάτω σχήμα αποτελείται από ένα μικρό και ένα μεγάλο τετράγωνο. Το εμβαδόν του μικρού τετραγώνου είναι το 1/4 του εμβαδού του μεγάλου τετραγώνου. Να χωρισθεί το σχήμα σε 4 πανομοιότυπα μέρη.
 

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

Ο Υπολογιστής γεννιέται....σαν σήμερα




14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1946
Ένας ηλεκτρονικός εγκέφαλος, που κατασκευάζεται από την ΙΒΜ με την ονομασία computer, αρχίζει να λειτουργεί στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Ονομάζεται ENIAC, Ηλεκτρονικός Αριθμητικός Ολοκληρωτής και Υπολογιστής και εγκαινιάζει μια νέα εποχή.
Ο ENIAC είχε περισσότερες από 18.000 λυχνίες κενού και 1500 ηλεκτρονόμους. Ζύγιζε 30 τόνους και κατελάμβανε 63 τετραγωνικά μέτρα χώρο. Κατανάλωνε 140 κιλοβάτ ισχύ.
Από αρχιτεκτονικής πλευράς, είχε 20 καταχωρητές (accumulators), κάθε ένας απο τους οποίους μπορούσε να αποθηκεύσει έναν αριθμό, του δεκαδικού συστήματος, των 10 ψηφίων. Μία ομάδα απο 10 λυχνίες αναπαραστούσε κάθε ένα απο τα δέκα ψηφία. Σε κάθε στιγμή, μία μόνο λυχνία βρισκόταν σε κατάσταση λειτουργίας, αναπαραστώντας έτσι την τιμή που αποκτούσε κάθε ένα από τα δέκα ψηφία του αριθμού.
Ο προγραμματισμός του γινόταν με τη ρύθμιση 6.000 διακοπτών πολλών θέσεων και με την σύνδεση ενός πλήθους υποδοχών με καλώδια (βραχυκυκλωτές). Αυτό αποτελούσε και το μεγάλο του πρόβλημα καθώς έπρεπε να προγραμματίζεται με το χέρι, ανοίγοκλείνοντας διακόπτες και βραχυκυκλώνοντας τις υποδοχές με τα συνδετικά καλώδια. Όμως, ήταν σημαντικά ταχύτερος απο οποιοδήποτε άλλον ηλεκτρομηχανικό υπολογιστή της εποχής του, καθώς μπορούσε να εκτελέσει 5.000 προσθέσεις ανά δευτερόλεπτο.

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Κανείς τολμηρός ‘ κ’ευρέθεν!!!!

Κάποτε τά πεντικούδια, φοβισμέν ’ασά κατούδια,
Γάλια-γάλια μ’έναν τρόπον, τοπλαεύταν σ’έναν τόπον.
Λέει ο ένας ,λέει κι ο άλλος και ν’απόφασιν’ κ’εβγών.
Σκούται ατότε ο μικρόν άρ ας λέγω σας τ’εμόν:
Πρέπ’ σή κάτας το γουλόπον,να κρεμάνομ’ κωδωνόπον
Κι όντες ατέ πορπατεί,άρ εμάς χαπάρ’ να δεί.
Κανείς τολμηρός ‘ κ’ευρέθεν ,να εφτάει  τη δουλείαν
Κι άρ αέτσ’πα τά κατούδια πάντα τρών τά πεντικούδια.

Το χαλασμένο ρολόι!!!

Έχουμε ένα χαλασμένο ρολόι το οποίο χάνει 24 λεπτά κάθε ώρα. Το ρυθμίσαμε στις 12:00 το μεσημέρι να δείχνει τη σωστή ώρα και τώρα δείχνει 3:00. Σταμάτησε όμως να λειτουργεί εδώ και μία ώρα. 
Τι ώρα είναι τώρα;

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

Το Λεωφορείο!!!


Σε ένα λεωφορείο (όπου γίνεται επιβίβαση μόνο στην αφετηρία) επιβιβάστηκαν 50 επιβάτες.

Στην 1ο στάση κατέβηκαν    20   επιβάτες    και    απέμειναν    30  επιβάτες   στο λεωφορείο.
Στην 2ο στάση       >>           15   επιβάτες     και        >>              15   επιβάτες στο λεωφορείο
Στην 3ο στάση        >>            9 επιβάτες     και        >>                6     επιβάτες στο λεωφορείο
Στην 4ο στάση        >>           6 επιβάτες     και        >>                 0     επιβάτες στο λεωφορείο
__________________________________________________________________________                άθροισμα                   50 επιβάτες                                  51 επιβάτες
   
Πως προέκυψε ένας επιβάτης παραπάνω; Που είναι το λάθος ;

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

Ποιά είναι η προέλευση του ονόματος των 5 ηπείρων;





Όλοι γνωρίζουμε τα ονόματα των ηπείρων του πλανήτη μας. Ξέρουμε όμως πώς προέκυψαν; Δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση να βρούμε πώς
προήλθαν τα ονόματα των ηπείρων του κόσμου, και για κάποιες ηπείρους η ακριβής εξήγηση είναι άγνωστη.

Το όνομα Ευρώπη είναι συνδεδεμένο -από την εποχή της αρχαίας Ελλάδας- με την πριγκίπισσα Ευρώπη που, σύμφωνα με τη μυθολογία, την είχε απαγάγει ο Δίας.


Η προέλευση του ονόματος Ασία είναι επίσης αβέβαιη, αλλά ίσως προέρχεται από τη σημιτική λέξη asu, δηλαδή «ανατολή» (του ήλιου).

Για τη λέξη Αφρική υπάρχουν πολλές θεωρίες. Το όνομα αυτό μπορεί να προέρχεται από το όνομα της ρωμαϊκής επαρχίας Africa. Μια άλλη θεωρία είναι πως προέρχεται από τη λατινική λέξη aprica, δηλαδή «ηλιόλουστη» ή από την ελληνική λέξη αφρική, δηλαδή «άνευ ψύχους».

Πολύ πιο εύκολο είναι το ζήτημα της προέλευσης της λέξης Αμερική. Η ήπειρος πήρε το όνομά της από τον Ιταλό ταξιδευτή-εξερευνητή Amerigo Vespucci.

Η λέξη Αυστραλία προέρχεται από τη λατινική λέξη australis, που σημαίνει «νότος». Κατά την αρχαιότητα, οι Έλληνες θεωρούσαν ότι στο νότο βρισκόταν μια άγνωστη χώρα την οποία αργότερα οι χαρτογράφοι ονόμασαν Terra Australis Incognita, δηλαδή «άγνωστη χώρα στο νότο».

Τέλος, έχουμε το όνομα Ανταρκτίς, από την ελληνική λέξη ανταρκτικός, που σημαίνει «αντίθετη αρκούδα». Είναι η αρκούδα του αστερισμού της Μεγάλης Άρκτου πάνω από το βόρειο πόλο.